Aanbeveling van de Commissie van 27 mei 2005 betreffende de echtheidscontrole van euromunten en de behandeling van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie (Kennisgeving geschied onder nummer C(2005) 1540) (2005/504/EG)
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211,
(1) Krachtens Verordening (EG) nr. 1338/20011 van de Raad van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij hebben de kredietinstellingen, alsmede alle andere instellingen die beroepshalve deelnemen aan de verwerking en verstrekking aan het publiek van bankbiljetten en muntstukken, met inbegrip van de instellingen waarvan de activiteit bestaat in het wisselen van bankbiljetten of muntstukken van verschillende valuta's, zoals wisselkantoren, de verplichting om alle ontvangen eurobankbiljetten en -muntstukken waarvan zij weten of voldoende redenen hebben om te vermoeden dat deze vals zijn, uit omloop te nemen en bij de bevoegde nationale autoriteiten in te leveren.
(2) Er is geen gemeenschappelijke methode om ervoor te zorgen dat valse munten worden ontdekt en uit omloop worden genomen. Dit brengt het risico mee dat valse munten en andere op euromunten lijkende voorwerpen die op frauduleuze wijze of per ongeluk in omloop zijn gebracht, verder worden gebruikt en zo verwarring bij of schade voor het publiek kunnen veroorzaken.
(3) Bij de echtheidscontrole van munten door middel van automatisch sorteren wordt een aantal voorwerpen geweigerd, zoals valse munten en voor circulatie ongeschikte echte euromunten. Ongeschikte echte munten worden ook door bedrijven en particulieren bij de bevoegde autoriteiten ingeleverd.
(4) De nationale autoriteiten hebben geen gemeenschappelijke regels voor de behandeling en vergoeding van dergelijke ongeschikte echte munten, zodat er qua vergoeding verschillen zijn tussen de landen van het eurogebied.
(5) Om de toepassing van artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1338/2001 te vergemakkelijken, is het wenselijk te zorgen voor een proces waarbij de in omloop zijnde euromunten op echtheid worden gecontroleerd en valse munten, op euromunten lijkende voorwerpen en voor circulatie ongeschikte euromunten uit omloop worden genomen.
(6) Om gelijke voorwaarden te scheppen ten aanzien van voor circulatie ongeschikte echte euromunten, is het wenselijk richtsnoeren voor de behandeling en vergoeding of vervanging van dergelijke munten op te stellen,
BEVEELT AAN:
Artikel 1 - Definities
In deze aanbeveling wordt verstaan onder:
- a) „echtheidscontrole van euromunten”: het proces waarbij de echtheid van euromunten handmatig of door middel van automatisch elektromechanisch sorteren wordt geverifieerd. Tijdens dit proces worden valse munten, voor circulatie ongeschikte echte munten, op euromunten lijkende buitenlandse munten en op euromunten lijkende andere metalen voorwerpen, zoals medailles en penningen, geweigerd;
- b) „voor circulatie ongeschikte euromunten”: echte, voor circulatie bestemde euromunten die beschadigd zijn of waarvan de technische parameters en identificatiekenmerken door een betrekkelijk lange omlooptijd of per ongeluk zijn veranderd (afmetingen, gewicht, kleur, corrosie, randbeschadigingen), alsmede opzettelijk veranderde echte munten. Ten aanzien van de technische specificaties worden munten in deze aanbeveling als ongeschikt beschouwd wanneer een van de afmetingen ten minste 0,30 mm en/of het gewicht ten minste 5 % van de specificatie voor de betrokken euromunt afwijkt.
Artikel 2 - Aanbevolen werkwijze
Artikel 3 - Echtheidscontrole- en testvoorschriften
Artikel 4 - Tests voor het controleren van de sorteermachines
De werking van sorteermachines wordt gecontroleerd door middel van een detectietest, zo nodig voorafgegaan door een sorteercontrole, en wel op de volgende wijze:
-
1)
Met de sorteertest wordt gecontroleerd of de machine alle denominaties van euromunten correct kan sorteren. Deze test wordt uitgevoerd wanneer nationale regels inzake de sorteercapaciteit ontbreken.
Bij de sorteertest worden ten minste honderd echte euromunten van elk van de denominaties getest. Deze munten van alle denominaties worden gemengd en drie keer door de machine gevoerd.
Het aanvaardingspercentage zou elke keer ten minste 98 % moeten zijn. Wanneer de voor de sorteer- en detectietests gebruikte echte euromunten zich aan de grens van de voor euromunten gespecificeerde tolerantiemarges bevinden, mag een lager aanvaardingspercentage in overweging worden genomen.
Echte munten die door een machine worden geweigerd, worden opnieuw getest. Na drie keer zouden alle echte munten aanvaard moeten zijn.
-
2)
Met de detectietest wordt gecontroleerd of de machine in staat is op euromunten lijkende voorwerpen die niet aan de specificaties van de euromunten voldoen, met name valse munten, te weigeren.
Voor de detectietest zijn exemplaren van valse munten voor alle betrokken denominaties nodig en een definitie die ook materialen omvat die voor de vervaardiging van op munten lijkende voorwerpen en niet-euromunten worden gebruikt. Voor dit doel zou een aantal representatieve families moeten worden gebruikt die afkomstig zijn uit de voorraden van de nationale analysecentra voor munten (NACM's) of het Europees technisch en wetenschappelijk centrum (ETWC). Deze families worden door het ETWC in samenwerking met de NACM's gedefinieerd en geactualiseerd.
Deze valse munten worden gemengd met een passend aantal echte munten dat in samenwerking met het ETWC wordt vastgesteld, en drie keer door de machine gevoerd. Alle valse munten zouden elke keer moeten worden geweigerd.
- 3) Met inachtneming van de nationale regels worden de in dit artikel bedoelde tests ten minste een keer per jaar uitgevoerd op elke sorteermachine op de plaatsen waar de echtheidscontrole plaatsvindt, bij de overeenkomstig artikel 3 geselecteerde instellingen.
Artikel 5 - Extra tests van de sorteermachines bij een NACM of het ETWC
Artikel 6 - Audit en verslaglegging
De lidstaten houden toezicht op het vermogen van de overeenkomstig artikel 3 geselecteerde instellingen om euromunten op echtheid te controleren op basis van minimaal de volgende elementen:
-
het bestaan van schriftelijke vastgelegde gedragslijnen en procedures bij het sorteercentrum voor het ontdekken van valse munten, ongeschikte euromunten en op euromunten lijkende voorwerpen;
-
de aanstelling van geschoold personeel om de gedragslijnen ten uitvoer te leggen;
-
toereikendheid van de technische middelen en het bestaan van een eerste verslag van de producent waarin het prestatieniveau van sorteermachines wordt vermeld;
-
het bestaan van een schriftelijk onderhoudsplan om het aanvankelijke prestatieniveau van sorteermachines te handhaven;
-
het bestaan van schriftelijk vastgelegde minimumprocedures waarin de diverse processen voor het sorteren van euromunten en het op korte termijn inleveren van valse en verdachte munten bij de bevoegde nationale autoriteiten zijn vastgelegd;
-
de hoeveelheid op echtheid gecontroleerde munten.
Artikel 7 - Vergoeding of vervanging van ongeschikte euromunten
Artikel 8 - Behandelingsvergoeding
Artikel 9 - Verpakking van ongeschikte euromunten
Wanneer er geen nationale verpakkingsnormen zijn, bevatten de zakken of dozen:
-
500 munten bij de denominaties 2 EUR en 1 EUR;
-
1.000 munten bij de denominaties 0,50 EUR, 0,20 EUR en 0,10 EUR;
-
2.000 munten bij de denominaties 0,05 EUR, 0,02 EUR en 0,01 EUR.
Artikel 10 - Controles van de lidstaten
De lidstaten controleren de ingeleverde ongeschikte munten op:
-
de voor elke zak/doos aangegeven hoeveelheid;
-
echtheid, om te garanderen dat er geen valse munten bij zijn;
-
uiterlijk, om te verifiëren dat ze in overeenstemming zijn met het bepaalde in artikel 7.
Op de in lid 3 genoemde steekproeven worden echtheidscontroles uitgevoerd volgens de volgende procedures:
- i) in geval van mechanisch/automatisch sorteren worden de machines afgesteld overeenkomstig de procedures van deel II van deze aanbeveling;
- ii) in andere gevallen worden de criteria van de NACM's toegepast.
De in lid 3 genoemde steekproeven worden op uiterlijk gecontroleerd om na te gaan of een zak/doos anomalieën vertoont, zoals verkeerd gesorteerde munten, niet-euromunten of euromunten met een niet-identificeerbare denominatie. Indien deze anomalieën zich in meer dan 1 % van de gevallen voordoen, wordt de betrokken zak/doos opnieuw gecontroleerd en wordt het percentage niet-vergoedbare munten vastgesteld met een van de volgende methoden:
- i) alle munten in elke betrokken zak/doos worden handmatig onderzocht op een door de bevoegde nationale autoriteiten vastgestelde wijze;
- ii) naast de in lid 3 bedoelde steekproef wordt een extra steekproef van 10 % uit de zak/doos op uiterlijk gecontroleerd. Het percentage niet-vergoedbare munten van de twee steekproeven samen wordt dan toegepast op de volledige inhoud van de zak/doos.